ကြ်န္ေတာ္ မက္ခဲ့ေသာ အိမ္မက္မ်ား

"ညီေလး.မင္းအလွည့္.."

"ေအာ္.ဟုတ္ကဲ့အကိုၾကီး"လက္ထဲက မာဘိုရိုကို ေဆးလိပ္ျပာခြက္ထဲခ်လိုက္ျပီး က်ဳတံကိုကိုင္လိုက္သည္ ။မိမိအတြက္ထိုးစရာတစ္လံုးမွမရွိ။ဒါနဲ႔ ခံုေပါင္ေပၚမွာတင္ထားတဲ့ အရက္ခြက္ကိုျပန္ေကာက္ကိုင္ျပီး ဘိလိယက္ခံုထဲက ေဘာလံုးမ်ားကိုျပန္လိုက္ၾကည့္သည္ ။

"ေတာ္..ေတာ္..တီး.တီး...တီးးေတာ္"

ဗဟိုကင္းမွ စစ္ထြက္ခရာသံ ရုတ္တရက္ထြက္ေပၚလာသည္။ရုတ္တရက္ ရ္ိပ္သာထဲက အရာရွိမ်ား တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ကာေၾကာင္သြားသည္။ထို႔ေနာက္."Shit !".ဝုန္းခနဲ တျပိဳင္နက္ထထြက္ၾကျပီး မိမိအခန္းမိမိဝင္ကာ စစ္ဝတ္တန္ဆာမ်ားအျမန္ဝတ္ရေလျပီ ။အေရးထဲက်ည္ကာကခုတင္ေအာက္ေရာက္ေနသျဖင့္ကုန္းေကာက္ရေလသည္။တံေတာင္ကာဒူးကာရာဘာစြပ္မ်ားအျမန္စြပ္ျပီးပစၥတိုအားေပါင္တြင္ခ်ိတ္လိုက္သည္။အားလံုးစံုသည္ႏွင့္ အခန္းတံခါးကိုပင္မပိတ္အားေျပးထြက္ရျပီ.။ျခံစည္းရိုးနားေရာက္ခါမွHelmetက်န္ခဲ့တာသတိရ၏။တဖန္ျပန္ယူရေလျပီ။စားပြဲေပၚေထာင္ထားေသာ ခ်စ္သူပံုအားထုတ္ကာ အိတ္ကပ္ထဲထည့္ကာ တန္းစီကြင္းသို႔ေျပးရေလျပီ။

တပ္ရင္းမွူးမွ"ခြဲ၂.စစ္ကူသြားရမယ္.ground ကို ၂၅ မိနစ္အတြင္း အေရာက္သြားပါ.အေသးစိတ္ကို စက္ထဲကေျပာမယ္".ဟု အမိန္႔ရသည္ႏွင့္ မိမိတပ္ခြဲတစ္ခြဲလံုးအားတန္းျဖဳတ္ေပးကာ သက္ဆိုင္ရာသံခ်ပ္ကာကားမ်ားထဲသို႔ဝင္ခိုင္းေလျပီ။လူစံုသည္ႏွင့္မိမိလည္းမိမိ၏ သံခ်ပ္ကာ ေလးဘီးယက္ယာဥ္ထဲသို႔ဝင္ထိုင္ကာ စထြက္ခိုင္းေလျပီ။

"ငွက္ခါး..ၾကားလား..ငွက္ခါး" စက္ထဲမွ အဘ၏ အသံၾကားသည္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးစက္မွ စကားေျပာခြက္ကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ကာ အဘထံအေၾကာင္းျပန္လိုက္၏.။

ျဖစ္စဥ္ကား လူနာေကာက္ရန္ဆင္းလာေသာမိမိတပ္မေတာ္၏ MI 17 ရဟတ္ယာဥ္ၾကီးအား ရန္သူမွ ဒံုးျဖင့္ပစ္ခ်လိုက္သျဖင့္ ရဟတ္ယာဥ္မွာ ပ်ံအတတ္တြင္ပ်က္က်ကာ သတ္ကြင္းအတြင္းပိတ္မိေနေသာ မိမိတို႔ရဲေဘာ္မ်ားကိုစစ္ကူပစ္ကူေပးရန္ႏွင့္ဒဏ္ရာရသြားေသာရဟတ္ယာဥ္crewမ်ားကို ျပန္သယ္ထုတ္ရန္ျဖစ္သည္။တိုက္ပြဲေနရာနားနီးလာသည္ႏွင့္အမွ် စိန္ေျပာင္းသံမ်ား အာပီေဂ်ဒံုးသံမ်ားၾကားေနရျပီး မီးေရာင္မ်ားလည္း ျမင္ေနရေပျပီ ။ေရွ႔ေနာက္တန္းစီလာေသာ မိမိယာဥ္တန္းအား ၂စီးျပိဳင္၂တန္းေရလိွုင္းသဖြယ္ေမာင္းခိုင္းလိုက္ေလျပီ ။သတ္ကြင္းအတြင္းသို႔မိမိတို႔ယာဥ္တန္းဝင္လာသည္ကိုေတြ႔သည္ႏွင့္ရန္သူ၏အာပီေဂ်ဒံုးမ်ား ေျပးလာသည္
ကိုျမင္ေနရ၏

ဆက္ဖတ္ရန္>>>